Half Term! (deel 1)

Blog nummer 2 alweer vanuit Engeland. Mijn plan was om maximaal 1x per week een blog op te uploaden maar afgelopen dagen is alweer zoveel gebeurd… dit moest ik opsplitsen, want het is namelijk Half Term! Oftewel voorjaarsvakantie. De kinderen zijn deze week vrij maar de ouders werken gewoon en aangezien ik zoveel gepland heb deze week heb ik deze week maar opgesplitst in twee blogposts.

Zaterdag 15 februari: Vandaag had ik een uitje gepland met 3 andere au pairs. Uit Nederland, Duitsland en Oostenrijk (dit klinkt echt als het begin van een slechte mop). We zouden met elkaar naar Greenwich gaan. Wat precies het plan was wist ik niet aangezien ik meegevraagd was door hen. Dit maakte ook eigenlijk niks uit want storm Dennis gooide roet in het eten. Ik ben bang dat ik stormen aantrek hier in Londen. We zijn hierom maar een beetje gaan shoppen en een drankje gedaan maar het was super gezellig! Er is inmiddels een groepsapp en er zijn plannen gemaakt om naar de Dutch Bar te gaan en naar een typisch Oostenrijks restaurant, wordt vervolgd…

Zondag 16 februari: Het weer was vandaag nog slechter dan gisteren dus heb ik een dagje thuis gehad. Een beetje spelen en ouwehoeren met de kinderen. Lizzie wilde mij graag laten zien waar ik Ted precies heen moest brengen voor zijn West Ham voetbalkamp dus zijn we daarnaartoe gegaan, in de stromende regen. ’S Avonds kreeg ik een typisch Engelse zondag-maaltijd voorgeschoteld. Ze hebben hier eigenlijk een “roast” voor alles. Vorige week heb ik een varken “roast” gehad en vandaag een lam “roast”. De komende weken staat de kip en de rund versie nog op het menu. Ik moet zeggen dat ik het erg lekker vind dus ik kan er zeker aan wennen! Het vlees wordt geserveerd met aardappelen uit de oven, verschillende soorten groenten (deze dag was het wortel, ui, pastinaak, boerenkool en bloemkool), zelfgemaakte jus en een soort mintsausje. Dit laatste was niet mijn favoriet.

Maandag 17 februari: Mijn eerste ECHTE dag als au pair. Ik was heel blij dat Lizzie mij de bus stop heeft laten zien want dit gaf wat zelfvertrouwen mee. Ik vond de eerste dag heel leuk maar tegelijkertijd doodeng. Op stage werk ik met 25+ kinderen maar heb ik eigenlijk geen verantwoording, die ligt bij mijn mentor. Maar nu kreeg ik het dierbaarste bezit van mijn host parents mee om over deze kids de complete verantwoording te hebben. Automobilisten die nooit een rijbewijs hadden moeten hebben, drukke wegen en de “gap between the train and the platform”. En wat als er iets mis zou gaan en de jongste er niet is als ik hem op wil halen van zijn kamp? Of ik de huissleutels kwijtraak? PANIEK! Gelukkig ging dit gevoel snel weg en vond ik het alleen maar leuk. Ted dus naar zijn voetbalkamp, Mary naar Lemonart en dus besloot ik om Tom mee te nemen naar een museum. Hij wilde graag naar het Natural History Museum en dus zijn we daar heengegaan. Continu ook doodsbang dat ik hem kwijt zou raken want wat was het druk! Rond half 1 hebben we het opgegeven en zijn we maar weggegaan nadat we als sardientjes door het Dinosaurgedeelte zijn geloodst. We hadden nog wat tijd te overbruggen en aangezien naar huis gaan niet echt zin had zijn we maar een drankje gaan doen bij een pub. Ted weer opgehaald (21 stops met de metro duurt best lang) en naar huis. Ook thuis was weer een hele beleving. De ingrediënten en de spullen zijn hier net iets anders dus mijn idee voor een lekkere maaltijd was iets minder lekker dan thuis maar de kids waren tevreden. Vandaag heb ik leren begrijpen waarom overbezorgde ouders bestaan…

Dinsdag 18 februari: Dag 2. Het begint gelukkig allemaal wat meer te wennen. Vandaag moest Ted weer naar zijn voetbal gebracht worden en gelukkig ging dat een stuk makkelijker vandaag aangezien het niet meer allemaal nieuw voor hem was. Eenmaal thuis heb ik met een Tom een kruidkoek gebakken uit het Nederlandse kookboek wat ik voor de kinderen heb meegenomen. Het was erg lekker en inmiddels is de helft er nog maar van over… Ik moest mijn Railcard nog koppelen aan mijn Oysterkaart op het station dus zijn Tom en ik dat gaan doen om vervolgens nog even door Westfield te wandelen. Westfield is een gigantisch winkelcentrum hier in de buurt. Tom had nog wat huiswerk te doen en dus ben ik Ted alleen op gaan halen. Van Westfield naar huis is het ongeveer een half uur lopen en dus vroeg ik Tom of hij een berichtje wilde sturen als hij thuis kwam, wat hij overigens netjes heeft gedaan. Ik realiseer mij wat voor gigantische verantwoording ik heb over deze 3 kinderen en ben als de dood dat er iets gebeurd. Tom vindt mij waarschijnlijk een zeur (net zoals ik dat vroeger ook weleens dacht) maar nu snap ik waarom ouders dat doen (sorry mam). Dinsdag 25 februari is het Pancake day. Wat er op deze dag gevierd wordt weet ik eigenlijk niet precies maar het wordt gevierd met pannenkoeken. Volgende week dinsdag hebben we er alleen niet heel veel tijd voor dus besloten we het vandaag te doen. En omdat Mary thuisgebracht zou worden door Naima (Zwitserse au pair) hebben we haar en haar hostkid ook uitgenodigd. Nederlandse, Engelse en Zwitserse pannenkoeken op Pancake day! Maar dan een week te vroeg.

Woensdag 19 februari: Officieel dag 3. Ook vandaag ging Ted weer naar de voetbal en omdat Mary vandaag ook weer thuis was moest zij mee Ted wegbrengen omdat zij nog niet zolang alleen thuis mag zijn. Tom had geen zin om zo lang alleen thuis te blijven dus ging hij ook maar mee. Met z’n 4’en in de bus! Gelukkig zijn kinderen onder de 11 jaar gratis in het openbaar vervoer en kinderen tussen de 11 en 15 gratis in de bus. Tijdens het aanmelden van Ted bij het voetbalkamp vroeg zijn coach mij of ik zijn lunchpakketje, extra kleding, voetbalschoenen en regenjas had. Dus ik vertelde hem in welke tas wat zat. Hij wendde zich vervolgens af naar Ted en zei: “you have a very organized mom”. Waarop Tom begon te lachen. Dat zou interessant zijn, eerste baby op 9-jarige leeftijd. Hierna ging ik met dezelfde meiden als zaterdag naar het Olympisch park waar de spelen van 2012 georganiseerd zijn. Maar ook hier gooide het weer roet in het eten want een behoorlijke partij regen trok over. Niet geheel verassend hebben we hierom maar weer 2 uur bij Starbucks gezeten. Greenwich en Olympic Park, ik kom terug wanneer het lekker weer is! ’s Avonds had ik Ted alleen omdat Mary en Tom de nacht van woensdag op donderdag logeerden bij opa en oma. En wat gebeurt er wanneer je een 7-jarige vraagt wat hij wil eten? Nou juist… Dan eet je dus hotdogs. Wat ik volgens Ted overigens niet goed uitspreek maar goed…

Ik kan mijn weg inmiddels goed vinden hier en probeer google maps zo min mogelijke gebruiken zodat ik de wegen ook daadwerkelijk onthoud en niet alleen maar met google maps rondloop. De belangrijkste plekken in de wijk weet ik te vinden! Ik ga deze blog hier eindigen en een aparte schrijven over Wales want deze voorjaarsvakantie, dat is een drukke!



Reacties

Reacties

Ada

Never a dull moment Emma- Sophie!

Monique Loman

kan alleen maar zeggen: well done girl!!!

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!

Deze reis is mede mogelijk gemaakt door:

Travel Active