Wales!

Donderdag 20 februari 2020: Vandaag had ik een beetje een dag in huis gepland omdat we aan het einde van de middag/ begin van de avond in de auto zouden stappen om naar Wales te gaan. Ik heb beloofd dat ik ervoor zou zorgen dat het huis er netjes uit zou zien zodat we, wanneer Jules thuiskwam, direct weg konden gaan. Rond 5 uur zijn we in de auto gestapt voor een rit van 4,5 uur naar het huis van de ouders van Jules in the middle of nowhere. Wat doe je met 3 kinderen die kapot zijn van alle activiteiten die ze de hele week hebben gehad? Precies, je stopt er eten in. Uw voedselbank is present en er was zeker niet lullig ingekocht! De 4.5 uur waren zo voorbij, kinderen in bed en wachten op een nieuwe dag! Wat mij verbaasde was de uitspraak van Tom: “Gaan we in Wales ook sterren zien?”. Lichtvervuiling is in Londen echt een ding en het lijkt soms alsof het continu schemerig is, al is het 11 uur ’s avonds. Het wordt nooit helemaal donker.

Vrijdag 21 februari 2020: De eerste dag in Wales! Doordat we ’s avonds pas laat aan waren gekomen en het in Wales dus wel echt donker wordt had ik geen idee waar ik nou eigenlijk terecht gekomen was, maar het uitzicht vanuit mijn kamer was prachtig! Het weer daarentegen, iets minder. Het lijkt wel alsof ik slecht weer aantrek. Omdat het slecht weer was zijn we ’s ochtends naar de Big Pit gegaan. Een oude koolmijn die nu fungeert als een museum. De rit ernaartoe was prachtig door het heuvelachtige landschap. Het museum is gratis maar dat betekent dat er soms lange rijen kunnen zijn. Gelukkig viel dat nu mee en waren we zo aan de beurt. Dit had overigens ook helemaal anders kunnen zijn want er kwam een groep van 40 mensen aan die gereserveerd had en dus voor zouden gaan als wij nog steeds aan het wachten waren. We werden meegenomen naar een aparte kamer waar we een helm op kregen en een soort van riem met gasmasker, een batterij die vastzat aan een lamp op de helm. Met 17 mensen gingen we een oude lift in om bijna 100 meter onder de grond te gaan. De gids vertelde ons van alles over hoe het ging in de mijn en ik vind het heel jammer dat ik geen foto’s heb. Elektrische apparaten mochten namelijk niet mee naar beneden. Sommige stukken waren nog geen 1,30m hoog, waardoor ik ook snapte waarom we een helm op hadden. We hebben de karren gezien, de oude paardenstallen (van voor dat er elektriciteit was), plekken waar de kool nog steeds in de wanden zat en nog veel meer. Op een gegeven moment vroeg de gids of we allemaal de lampen uit wilden doen. Ik ben nog nooit op een plek geweest waar het zo donker was als daar. Doodeng. Hoewel je weet dat het veilig is was het toch een oncomfortabele ervaring!

’s Middags zijn we naar het kasteel geweest in de buurt van het huis. Een oude maar op zich nog in goede staat verkerende ruïne. Het was er mogelijk om torens te beklimmen en ook om een soort kerker in te gaan. Doordat het een ruïne was zat er over het algemeen geen dak meer op wat er dus voor zorgde dat er overal zwevende openhaarden te zien waren. Het schijnt een van de betere kastelen van de omgeving te zijn en er zijn er veel in de omgeving! Wales en Engeland zijn niet altijd beste vrienden geweest dus in het grensgebied zijn veel van deze kastelen te vinden!

Naast het huis zit een grote schuur waar veel speelgoed voor de kinderen in staat. Het was opzich niet erg koud, de wind was alleen erg sterk. Hierom ben ik toen we terugkwamen van het kasteel met de kinderen daarheen gegaan en hebben we vooral geouwehoerd met de schommel die daar hing.

Zaterdag 22 februari: Ook vandaag was het weer niet fantastisch. Het was droog, maar daar was ook precies alles mee gezegd. We wilden gaan wandelen bij de Cat’s back. Een van de vele heuvels in het gebied. Het plan was dat we daar zouden wandelen en de heuvel ook daadwerkelijk op zouden gaan maar vanwege de wind was dat geen goed idee. De heuvels in Wales zijn amper tot niet begroeid dus je waait er letterlijk vanaf. Hierom zijn we eromheen gaan lopen. Nog steeds een prachtige wandeltocht met mooie uitzichten! Doordat het de afgelopen weken zo nat is in het gebied was het ontzettend modderig, regenlaarzen zijn dus zeker geen overbodige luxe. Zo ongeveer iedereen is op een gegeven moment wel onderuitgegaan (ik niet, heujj!) wat ervoor zorgde dat iedereen onder de rode modder zat. Ondanks dat ik niet gevallen was zat ik er ook onder aangezien de kinderen het een goed idee vonden om in de modder te springen. Lang leve wasmachines! Het is duidelijk te merken dat de natuur al vroeg in bloei staat! Naast dat de planten die er waren al veel knoppen hadden lagen de poeltjes, wat eigenlijk gewoon plassen zijn, vol met kikkerdril. Nu maar hopen dat het er nat blijft anders hebben deze duizenden kikkertjes 0 overlevingskans. In het gebied lopen veel schapen en paarden en als je een beetje zoekt is het niet moeilijk om restanten van deze beesten te vinden. We hebben onder andere een rib en een onderdeel van een poot gevonden van een schaap. Al hebben we Ted wijsgemaakt dat de botten van “naughty children” zijn die zijn achtergebleven. Ook hier begon het weer na een tijdje roet in het eten te gooien. De wind begon nog harder aan te zetten en het wilde ook niet meer droog blijven. Hierdoor hebben we de route vroegtijdig moeten afkappen en zijn we naar huis gegaan voor lunch.

’s Middags zijn we naar Hay-on-Wye geweest. Een klein dorpje op de grens van Engeland en Wales wat bekend staat als de boekenstad van Europa. Het aantal boekenwinkeltjes in dit dorpje is ontelbaar en dat vond Mary als boekenwurm geen enkel probleem. Jaarlijks wordt er in dit dorp een gigantische boekenmarkt georganiseerd, dit is ook zo ongeveer het enige moment in het jaar dat er toeristen te vinden zijn. Nadat Mary een paar boeken heeft uitgezocht zijn we een oude kaartenwinkel binnengelopen waar Lizzie en Jules een kaart vonden van het gebied waar hun huis staat uit de 19e eeuw! Ondanks dat ik nog maar zo kort hier ben kon ik al redelijk wat dingen herkennen!

’s Avonds hebben we zoals zo ongeveer iedere weekenddag een uitgebreide maaltijd gehad. Ditmaal geen roast maar een chicken-honey-ginger gerecht wat bijna zonder ginger bereid moest worden. Gelukkig hadden we zo ongeveer het laatste stukje ginger te pakken uit de hele omgeving.

Zondag 23 Februari 2020: zijn we redelijk vroeg weer teruggereden. Hoe we alle spullen hebben meegekregen is mij nog steeds een raadsel maar het is gelukt! Ik vond het onwijs waardevol dat ik met mijn hostfamily mee kon naar dit gebied. Het is een plek waar ik uit mijzelf nooit zou zijn heengegaan. Graag kom ik nog een keer terug om de Cat’s back op te gaan want de foto’s die ik daarvan heb gezien die zijn nog mooier!

Reacties

Reacties

Wilma

Weer een mooi verhaal om te lezen .
Fijn dat je het zo naar je zin hebt .

Ada

Mooi verhaal. Wales is echt prachtig. En Hay- on Wye ook. Zelfs buiten het hoogseizoen ?
Succes weer deze week ?

Oma

Leuk wat een verhaal fijn dat je het naar je zin hebt

Gaby

Leuk, hoor!?

Carla swensson

Super leuk Emma Sophie! Geniet ervan!

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!

Deze reis is mede mogelijk gemaakt door:

Travel Active