Lockdown, Homeschool & Park uitgezet door de politie

Afgelopen week heb ik geen blog geupload ook al was mijn voornemen om dit wekelijks toe doen. Natuurlijk ook voor de thuisblijvers en voor de mensen die het leuk vinden om te lezen maar vooral voor mijzelf. Zodat ik aan het einde van de rit kan zien wat ik allemaal beleefd heb. De reden dat ik afgelopen week niks geupload heb is heel simpel, ik heb namelijk niks gedaan! In Nederland begon de situatie steeds verder achteruit te gaan en kwamen er steeds meer restricties. Iets wat ik erg lastig vond aangezien hier op dat moment nog helemaal niks aan de hand was. Als ik wilde kon ik prima de stampvolle metro instappen om vervolgens een toeristenfoto te maken voor de in de stijgers staande Big Ben. Niemand die mij raar had aan gekeken. Aan de ene kant volgde ik de BBC die het coronavirus nog net niet omschreef als een "griepje" en aan de andere kant volgde ik de NOS die beschreef dat de scholen dichtgingen en het openbare leven plat ging. Op social media gingen al allerlei dingen de ronde dat je binnen moest blijven en 1,5 meter afstand moest houden. Dit terwijl ik nog alles kon doen wat ik wilde, wat zorgde voor een soort schuldgevoel naar thuis. Ik had voor mijzelf al besloten dat ik niet meer met het openbaar vervoer wilde reizen omdat dit gewoon niet prettig voelt. Een ingrijpende beslissing want de wereld wordt hierdoor een stuk kleiner. Ik ben hier namelijk bijna helemaal aangewezen op het OV. Toen ik dit communiceerde met het gezin werd er een beetje lacherig over gedaan wat mij ontzettend frustreerde en zorgde voor een ongemakkelijk gevoel. Maar ik ben mij gaan realiseren dat ik dat niemand kwalijk kan nemen. Ik ben degene die met een been in Engeland staat en met een been in Nederland. Mijn gastgezin staat met 2 benen in Engeland, waar ze simpelweg nog niet zo ver waren. Wij lopen hier een goede week achter op Nederland. Deze week gaf een hoop onzekerheid. Ik was dan ook opgelucht toen woensdag het bericht kwam dat de scholen ook hier gesloten zouden worden vanaf afgelopen maandag. Jules werkte vorige week al vanuit huis en Lizzie vanaf dinsdag. We zitten dus de hele dagen bij elkaar op de lip maar gelukkig gaat dit tot op heden goed, iedereen doet zijn ding. 

Afgelopen weekend wilde ik toch nog wel even wat doen en daarom ben ik met andere au pairs naar een park/ natuur gebiedje gegaan in Wanstead, een kwartiertje fietsen van waar ik nu tijdelijk woon. Gelukkig heb ik mijn fiets, anders zou de wereld wel heel klein zijn. Restaurants en Pubs waren op dat moment al gesloten maar niet iedere horeca eigenaar leek zich hier wat van aan te trekken en we hebben nog gewoon een fish and chips kunnen krijgen bij een locale horeca gelegenheid. 

Sinds maandag heb ik de kinderen thuis waar ik gemengde gevoelens over had. Aan de ene kant een vorm van opluchting want er is eindelijk zekerheid maar aan de andere kant paniek: "WAT GA IK IN HEMELSNAAM DOEN MET 3 KINDEREN DE HELE DAG ALS ALLES DICHT ZIT?". De week voordat de scholen dichtgingen had ik mij al een beetje verdiept in wat men in andere landen deed en overal las ik dat het belangrijk was om de structuur erin te houden. Dit heb ik dus ook voor mijn host kids gedaan door een schema te maken. Op gezette tijden werken aan school, vaste pauzes en vaste speelmomenten. Ook is er iedere dag ruimte voor P.E. with Joe (the body coach) en gaan we naar buiten. Geen gezeur en geen discussie. Dit werkt prima. We starten de dag om 9 uur met een half uurtje bewegen met P.E. with Joe. Hij maakt sport videos op zijn youtube kanaal en gaat zolang de Britse scholen gesloten zijn iedere dag om 9 uur live met zijn workout voor kinderen. Ik doe gewoon mee want van een beetje lichaamsbeweging is nog nooit iemand slechter geworden. Ik spring dus door de keuken als een kangoeroe en schiet sterren weer de hemel in. Vervolgens is het tijd voor 3x 45 minuten school met tussen elk blok een kwartiertje pauze en een snack waar de kinderen kunnen kiezen uit fruit, groente of ongezond. Ongezond kunnen ze 1x per dag kiezen. De ouders hebben mij de verantwoording gegeven over de thuisscholing van de jongste 2 kinderen. Ik doe dus nu mijn uiterste best om Engelse grammatica uit te leggen (wat ik zelf op gevoel doe, regels? Geen idee) of Spaanse liedjes te zingen met Ted. Na school is het tijd voor de lunch waarna we een uurtje het park in gaan waar Naima en Millie ook zijn. In de middag heeft Mary nog een half uurtje nodig voor school en kan Ted dingen doen die hij leuk vindt. Hij kan naar buiten in de tuin, creatief bezig zijn of gewoon lekker voor zichzelf spelen. De kinderen hebben 1 uur per dag schermtijd en ze mogen zelf bepalen hoe ze het inzetten. De ervaring leert dat ze erg zuinig zijn op hun schermtijd omdat ze het willen opsparen voor later. Conclusie: max een half uur per dag wordt er gebruik van gemaakt. Ook doen we 's middags "The reading challenge" een potje wat ik gemaakt heb voor de jongste 2 om ze iedere dag aan het lezen te houden voor 15 minuten. Ze pakken een kaartje uit de pot en voeren de opdracht uit, afgelopen week hebben we dus in het park gelezen, op het toilet en vanmiddag zonnebadend. Nu klinkt dit misschien heel heftig maar deze kinderen zijn zo gewend aan een schema, ze kennen het woord verveling niet. Het geeft duidelijkheid voor ze en er is nooit gezeur dat ze iets willen doen "of nog 5 minuten" want op het schema staat het nou eenmaal zo. 

Nu zijn de regels ongeveer hetzelfde als in Nederland, kwam ik vandaag achter. Ik was namelijk met mijn hostkids, Naima en haar hostkid Millie in het park waar we werden aangehouden door de politie. "Are you from the same household?" "Euhh Euhh *paniek* euhhh No, they are with me". Vriendelijk verzocht of we heel snel naar huis wilden gaan. Gelukkig geen boetes of officiele waarschuwingen... 

Ergens kan ik mij heel boos maken om de situatie en onwijs teleurgesteld zijn. En hoe egoistisch het ook klinkt, voelt het alsof de ervaring dat voor mij een levenservaring had moeten worden nu verpest wordt door de hele situatie (Met alle respect naar iedereen die de samenleving nog draaiende houdt!). Ik zit met de kids thuis en kan niks. De stad niet ontdekken, niet met vrienden afspreken en dat is gewoon heel plat gezegd kut. Ondanks dat gevoel van teleurstelling heb ik besloten om wel te blijven en de extra uren aan te nemen (50-55 uur per week nu) en er het beste van te maken. Want het feit is: Ik kan er niks aan doen en iedereen zit in dezelfde situatie. Als ik nu naar huis ga dan laat ik het gezin zitten met een probleem, namelijk geen kinderopvang. Ik denk dat het vinden van een nieuwe au pair niet makkelijk is nu. Maar ook voor mijzelf verandert er niks. Als ik nu naar huis ga dan zit ik de hele dag op de bank Netflix of DisneyPlus te kijken. Hier ben ik de hele dag bezig, maak ik een verschil en verdien ik wat geld. Thuis heb ik geen school, geen werk en kan ik ook niks. Ik zet dus door en hoop dat de situatie snel verbetert. 

Reacties

Reacties

Wilma

Veel sterkte Emma -Sophie ,
Jij bent een TOPPER !!😘

Danielle

Super mooi stukje. Denk dat je door dit alles toch een levenservaring hebt op gedaan. Misschien iets anders dan in eerste instantie bedoeld maar ook hier wordt je weer wijzer van. Je doet het super

Ada

Super dat je volhoudt!

Oma

Goed bezig ben trots op je dikke knuffel

Ivonne

Echt bewondering voor jou! Je kiest niet de makkelikke weg, en komt je verantwoordelijkheid voor het gezin na! Ik denk dat je er ooit heel mooi op terug kan kijken, en ja tuurlijk baal je dat het anders gaat dan gehoopt! Maar.... out of all this blue, must come something good... (the waterboys) my favorite band... liefs Ivonne...

Elise

Wat een indrukwekkende situatie zit jij. Ja je had je het anders voorgesteld en wij ook voor jou en voor iedereen want Corona is iets over de hele wereld zo ingrijpend.
Mega trots wees maar dat je dit zo doet echt respect en ik denk als je later zelf kinderen hebt pas beseft hoe bijzonder jij nu bent voor de ouders en kinderen.
Alle ellende brengt dus ook mooie dingen.

Jolanda

Weer een mooi verhaal , maar ken het al hebben natuurlijk elke dag telefoon-app contact .
Je doet het geweldig 😘

Angela Oude Voshaar

Super dat je doorzet, ook al voelt het vreselijk. Toch komt ook deze periode in de "rugzak" . Topper!

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!

Deze reis is mede mogelijk gemaakt door:

Travel Active