Even thuis en social distance-boarding

Het is een behoorlijk lange tijd stil geweest op mijn blog en dat ik eigenlijk omdat ik niet zo goed wist wat ik van de situatie moest vinden. In mijn laatste blog schreef ik dat ik zeker weten bleef maar dat werd voor mijzelf ineens niet meer zo vanzelfsprekend. De kinderen de hele dag thuis viel best zwaar en weekenden en avonden waarop ik niks kan. Mijn ouders zouden 28 maart langskomen en Laure 9 april, dit ging dus allemaal niet door. En als laatste besloot Naima naar huis te gaan. Ik zal jullie niet vervelen met alle ellenlange verhalen over mijn emoties die van boven naar beneden gingen. Een korte samenvatting is: Ik voelde mij behoorlijk kut (excuses voor mijn taalgebruik) en besloot een paar dagen naar huis te gaan. Mijn host family was super begripvol en ik heb zelf mijn vlucht naar Nederland van hen gekregen. Voor hun werk reizen ze heel veel en dus hadden ze een gratis vlucht, die ze aan mij gaven. Ontzettend lief. Zaterdag 4 april zat ik dus in het vliegtuig terug naar Nederland.

Het vliegveld en het vliegtuig in deze tijden zijn een behoorlijke beleving. De drukke wegen van Londen waren leeg en ook Heathrow was totaal leeg. Ik had amper verzorgingsproducten meegenomen want bijvoorbeeld een fles shampoo, die heb ik thuis ook wel. Toen de man van security vroeg of ik de vloeistoffen uit de koffer wilde halen haalde ik er dus welgeteld een flesje body mist uit en een flesje hand reinigingsgel. Chagrijnig als die vriendelijke man was vroeg hij dus of ik echt niet meer had. “Nope, I’m going home!”. Die man dacht denk ik dat ik nog nooit van hygiëne had gehoord.

Door de security en douane volgde al snel verbazing nummer 2 waarbij ik ook iets nieuws geleerd heb, namelijk “social-distance-boarding”. Wat duurt dat lang!! Iedereen die bij elkaar hoorde mocht bij elkaar staan en zo werd er een rij gevormd van mensen met 1,5 meter ertussen. Mensen mochten het vliegtuig inlopen, vervolgens werd er gewacht tot deze mensen op hun plek zaten om vervolgens de volgende naar binnen te laten. Het vliegtuig was ongeveer voor 1/3 tot de helft gevuld, maar stel je voor dat het hele vliegtuig vol had gezeten…. Ik zat alleen op een rij, de rij naast mij was leeg, en ook de rij voor mij was leeg. Op Schiphol stonden mijn ouders op mij te wachten. Om geen aandacht te trekken van de beveilig hebben we op het vliegveld proberen afstand te houden en geen knuffels gegeven, ook wel gek als je elkaar 2 maand niet gezien hebt.

De dagen thuis waren ontspannen en rustig, want ook in Nederland kon ik niet veel doen. Een boodschapje of even wandelen met de hond, daar hield het wel op. Dit heeft mij ook doen realiseren dat het geen verschil maakt als ik beslis om permanent naar huis te gaan. In Nederland heb ik geen werk, geen school en kan ik ook niks met vrienden ondernemen. Meer als Netflix en wandelen kan ik niet doen. Na 1.5 dag heb ik dan ook besloten dat ik gewoon terug wilde gaan want hier heb ik werk en ben ik de hele dag druk, gaan de dagen een stuk sneller van. Als ik in Nederland ben mis ik hier en als ik hier ben mis ik Nederland. Ik moet eerlijk toegeven dat ik de kids die paar dagen ook wel gemist heb. Ted had er heel veel moeite mee dat ik weg ging en was erg bang dat ik niet meer terug zou komen. De hele week voor ik wegging heeft hij niks anders gedaan dan knuffels, knuffels, knuffels en nog meer knuffels geven. Sinds ik terug ben gaat het over niks anders als dat ik over 4,5 maand naar huis ga en dat ik dat echt niet mag doen. Ik doe mijn best om hem gerust te stellen dat 4.5 maand meer dan 120 dagen is en dat we ons daar nog niet druk om gaan maken tot augustus. Want zelf begin augustus hebben we nog 3 weken om ons daar druk over te gaan maken.

6 dagen later vloog ik terug naar Londen Heathrow en ook dit was weer een beleving. Een totaal lege vertrekhal op Schiphol en maar enkele balies open om mensen te helpen.  Toen ik naar security liep trof ik 5 security mensen aan die de grootste lol met elkaar hadden omdat er helemaal niemand was. “Hehe eindelijk! We wisten dat je ging komen. En aangezien je de enige bent geven we je een VIP-behandeling”. De toon was gezet. Ik gaf aan dat ik nog water in mijn waterfles had zitten en waar ik dat eruit kon gooien. “ach nee laat maar, de apparaten doen het wel en anders hebben we tijd”. Prima. Uiteindelijk was ik er ook nog uitgehaald voor een drugssteekproef en moest alsnog mijn koffer open. Grote hoeveelheden (lees: 6 pakken) hagelslag, drop, kaas en een paar kleding stukken kwamen tevoorschijn. “Je weet je prioriteiten wel te leggen he”. Waarna ik nog even met die man gepraat heb over wat ik ging doen in Londen. Ik moest sowieso aan iedereen op dat vliegveld verantwoorden wat ik ging doen. Zo ongeveer door elk personeelslid van Schiphol werd ik aangesproken waar ik heen ging en wat ik ging doen. Ondanks dat ik een goede reden had om terug te gaan naar Londen voelde ik mij bijna schuldig dat ik ging reizen. Op Londen Heathrow werd ik opgehaald door Jules waarna we naar de cottage in zuid-Engeland zijn gereden om Pasen te vieren, dit pak ik er volgende week wel bij want anders wordt dit weer veel te lang!

Reacties

Reacties

Robert en Monique Loman

hoi Emma-Sophie,
je hebt er helemaal goed aan gedaan om dan even een paar dagen naar Nederland te gaan!! en het wordt er (helaas) niet anders door. de situatie is wat het is, zoele in Nederland als in Engeland.
sterkte ook daar!!!

groetjes, Robert en Monique

Jolanda

We hebben een gezellige weekje gehad , maar het werk roept weer💪

Elise

Wat een verhaal weer zeg. Met een lach en een traan lees ik het en ik blijf je een kanjer vinden 💝

Linda

Je bent echt een topper en leuk dat je zelfs nog even van het live-concertje van Gert Ekkelboom mocht genieten (bij de vijver) 😎
Succes en ik lees graag weer je volgende blog!

Ada

Fijn dat de terugreis goed is verlopen. Goed dat je even een weekje thuis bent geweest zodat je ook echt achter de beslissing kan staan om terug te gaan naar je host gezin.
Heel veel succes weer. Ik weet zeker dat jij dit tot een onvergetelijke ervaring gaat maken waar je altijd op kunt terug kijken.
Liefs van de buurtjes.

Ivonne

Wat heerlijk weer om te lezen, ik zat al steeds te kijken, of er een nieuwe blog van je was, heel bijzonder om dus toch te lezen dat je wel een vliegtuig naar huis kon pakken , en heel fijn dat je je ouders en broertje weer kon zien... ook super goed van je dat je wel weer terug bent gegaan, ik snap het heel goed, hier verveel je je dan toch de hele dag, en nu maak je nog wat mee, en wie weet worden de regels binnenkort wat versoepeld... groetjes ivonne

Oma

Het was wel even gezellig om samen en ijsje te halen groetjes van oma en een knuffel

Herman

Mooi om zo wat mee te maken van het au pair-leven. Wacht op je vervolg.

Angelique.

Het is goed dat je even terug bent geweest. Je kon even knuffelen met de mensen thuis, maar je ziet ook dat het goed is dat je bij je aupair adres bent en dat ze je ook missen (en jij hun). Wens je weer veel plezier

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!

Deze reis is mede mogelijk gemaakt door:

Travel Active