Lockdown met ups en downs

Het is inmiddels al weer even geleden dat ik een update heb geplaatst op mijn blog. En dat is eigenlijk voor een hele simpele reden. Ik doe niet zo heel veel omdat we niet zoveel kunnen. Het avontuur zoals het in februari en maart was, is de afgelopen 2 maanden veranderd in "gewoon" dagelijks leven (in lockdown dan). Maandag t/m vrijdag flinke dagen en in het weekend een beetje relaxen en op zondag met het gezin mee wandelen zodat ik ook nog wat meer zie dan het huis en het park achter het huis. 

De routine is nog steeds hetzelfde als de vorige keer toen ik schreef, 's ochtends school, 's middags leuke dingen. Afgelopen weken heb ik ondanks de lockdown toch mijn best gedaan om leuke dingen te doen. Zo ben ik een keer zelf naar centraal Londen gefietst, loop ik veel hard en werk ik aan mijn YES project zodat ik hopelijk in september/ oktober YES kan afstuderen. Ook ga ik in het weekend veel mee met mijn host family. We zijn de afgelopen weken onder andere naar Greenwich park geweest. Het park waar de 0-meridiaan doorheen loopt. Het park ligt op een heuvel waardoor we een mooi uitzicht hadden over Londen. Ik blijf het bijzonder vinden, die hoge gebouwen. Wanneer ik met mijn host family mee ga naar een plek buiten Londen en we rijden Londen weer in dan zien we de hoge gebouwen van Canary Wharf. Toch heel anders als het oosten van Nederland! Ook zijn we onder andere naar Epping Forest geweest. Een gigantisch natuurgebied, de stad gaat langzaam over in natuur en dat op een kwartiertje rijden. Ook zijn we nog weer een keer naar de cottage geweest voor een lang weekend aangezien 8 mei een lang weekend was. Dit weekend was zo fijn want we zijn namelijk naar het strand geweest! De cottage ligt op zo'n 25 minuten rijden van het strand waarna we zeker 2 uur over het strand gelopen hebben en door de corona maatregelen was het erg rustig. Strand geeft direct een vakantie gevoel en ik vond het dan ook heerlijk om een strandwandeling te maken en ondertussen de ouwehoeren met mijn host kids. We zullen daar zeker nog wel vaker heengaan als we weer naar de cottage gaan.

Langzaamaan begin ik aan iedereen hier in huis te merken dat ze lockdown zat zijn. De ouders kunnen niet wachten tot ze weer naar kantoor kunnen en ondanks dat de kinderen ontkennen dat ze naar school willen, merk ik aan alles dat ze het missen. Ze beginnen zich te vervelen. Alle spelletjes die ze thuis kunnen spelen zijn inmiddels wel gespeeld, en wel 10 keer. De creativiteit raakt op. Alle 3 de kinderen zijn gewend om continu druk te zijn. In een normale situatie gaat Tom om 7 uur 's ochtends weg en komt om 5/6 uur weer thuis. Mary heeft iedere dag een naschoolse activiteit en Ted wordt overal heen gesleept. Normaal gesproken hoeven de kinderen zichzelf amper te vermaken en ik merk dus ook dat ze dat nu moeilijk vinden. Toen alles nog normaal was had ik een keer een gesprek met Naima "Wat zou het toch heerlijk zijn als we een keer met de host kids rustig in het park kunnen picknicken, naar het zwembad kunnen gaan of iets anders. Zonder dat we naar alle naschoolse activiteiten hoeven te racen". DIT IS NIET WAT WE BEDOELDEN! Ze vervelen zich, en dat begrijp ik. Maar het ding met kinderen die zich vervelen is, dat ze vervelend worden. Wat ik de afgelopen weken ook begon te merken aan mijn host kids. Machtspelletjes en disrespectvolle opmerkingen begonnen steeds vaker voor te komen. Ze bedoelen het niet eens slecht, maar de uitwerking is natuurlijk voor niemand leuk want ook ik word geen leuker persoon als ik de hele dag bezig ben met kinderen corrigeren die dingen zeggen of doen die je niet kunt accepteren. Eerder was het totaal niet het geval en ik herkende de kids helemaal niet meer! Wie eerder altijd zo resepectvol en vriendelijk waren, ik had nooit wat met ze te doen! Ik vond het doodvermoeiend omdat de sfeer continu gespannen was, bijna niks kon meer relaxed. Ik ben dus in gesprek gegaan met Lizzie. Ze begreep het helemaal en stond direct achter mij. Tijd om de resetknop even goed in te drukken. In dat weekend heeft er een goed gesprek plaatsgevonden, waar ik maandag op door ben gegaan. Een favorietje van de kinderen werd dat wat ik ook deed ze zeiden dat ze het aan hun ouders gingen vertellen en dat ik dan ontslagen zou worden. Ik heb de kids dus uitgelegd wat er gebeurt als dit het geval zou zijn en dat zij er echt niet beter van worden, dat ik mijn stinkende best voor ze doe en dat ik dus graag mijn oude lieve host kids weer terug wil. Een heftig weekendje maar even nodig want die lieve host kids komen steeds meer terug, al blijven ze hun momentjes houden maar het is weer gezellig!

Ondanks dat het met de kids weer gezelliger werd merkte ik aan mijzelf dat ik nog steeds doodmoe bleef. 's Ochtends energie proberen te vinden om mijn bed uit te komen om vervolgens 's avonds om 21:00 letterlijk ziek te zijn van de vermoeidheid. Na een heftig en emotioneel gesprek met mijn ouders ben ik het gesprek met Lizzie weer aan gegaan met als boodschap: de afspraken die we eerder hadden gemaakt waren gemaakt voor een paar weken, nu het langer duurt kan ik het niet meer op die manier. Mijn dagen zijn in principe van 8:00-18:00 maar worden geregeld gerekt van 7:30-19:30 met volledige verantwoording over de thuisschool van 3 kids en het verzorgen van 3 maaltijden (ontbijt en lunch alleen voor de kids en avondeten voor het hele gezin). Het begon mij op te breken en ik voelde mij hier behoorlijk schuldig over. Ik denk dat het niet alleen komt doordat de dagen zo lang zijn maar ook doordat er geen momenten meer zijn om op te kunnen laden door de lockdown. 24/7 met dezelfde mensen bij wie je je comfortabel voelt, maar nooit zo comfortabel als thuis. Niet zelfstandig dingen meer kunnen ondernemen, natuurlijk ook de zorgen en misschien wel een vorm van stress die komen kijken bij de lockdown. En de hele dag een taal te spreken die je wel beheerst, maar niet zo makkelijk spreekt als Nederlands. Allemaal dingen waar ik niet veel invloed op kan uitoefenen. Samen met Lizzie ben ik dus gaan kijken naar een manier om het voor mij wat makkelijker te maken. Ik ben nu uiteindelijk iedere vrijdagmiddag vrij. In het begin was het allemaal best moeilijk want ja... werk... maar ik denk dat zij zich ook realiseerden: als we dit niet doen kunnen we straks voor 5 dagen per week wat regelen... Ik heb nu mijn eerste vrijdagmiddag vrij gehad en we gaan kijken wat dit gaat doen voor mijn energielevel de komende tijd. In ieder geval het vooruitzicht op wat extra vrij doet mij goed. 

Het is echter niet alleen maar negatief want afgelopen weekend heb ik eindelijk weer wat kunnen ondernemen met andere au pairs. Zo ben ik zaterdag met Loran (een Nederlandse au pair) naar het centrum van Londen gefietst waar we eigenlijk gewoon een beetje langs de toeristische trekpleisters zijn gefietst, leuk want er zijn geen toeristen. Lunchpakketje mee, en gaan! Zondag ben ik met Loran en Inez (Oostenrijkse au pair) naar een klein grasveldje geweest voor een picknick. Lekker eten met een muziekje erbij. Ik was er zo aan toe om even met andere mensen te zijn dan mijn host family en mensen die in dezelfde situatie zitten als ik. 

Nederland gaat langzaam open en afgelopen zondag is er hier een persconferentie geweest over de route van het Verenigd Koninkrijk naar het einde van de lockdown. Deze persconferentie werd al vroeg aangekondigd en daardoor had men dagen de tijd om hoge verwachtingen op te bouwen. De Britse overheid deed er dan ook alles aan om de paar dagen van te voren deze verwachtingen deze verwachtingen liefdevol de grond in te trappen.  Uiteindelijk is hier het volgende gezegd: 

- 11 mei: Blijf afstand houden, werk thuis als je kunt en vermijd het openbaar vervoer indien mogelijk

-13 mei: Bouwwerkzaamheden en techniek mogen worden herstart indien dit veilig kan. Zo veel aan beweging doen als je wilt. Met de auto naar een plek rijden voor een wandeling mag. Sporten of afspreken met 1 persoon buiten je eigen huishouden mag. Je mag het park in zonder te sporten. 

-1 juni: Sommige winkels mogen misschien open. Scholen gaan misschien open voor reception (kleuters), Year 1 (groep 3) en Year 6 (groep 8), middelbare scholen mogen naar school voor toetsen. 

-1 juli: Hotels restaurants en cafes mogen misschien open en openbare ruimten openen misschien. 

Zoals je leest is het veel misschien en onduidelijk. Welke winkels? Hoe gaat de schoolopening eruit zien? Waarom mag ik wel buiten met 1 iemand afspreken maar mag ik bij mij thuis niemand uitnodigen? Niemand snapt er wat van! Ik was dan ook teleurgesteld want mijn host kids zitten in groep 4 en 7. Op dit moment is er nog geen enkel vooruitzicht dat Mary en Ted naar school gaan en Tom gaat sowieso niet meer naar school. Dit was best een teleurstelling voor mij. Ik had gehoopt dat ze hetzelfde zouden doen als in Nederland, 50/50, maar helaas. Maar Boris Johnson, WEES DUIDELIJK! Kijk af bij je vriendelijke collega Rutte, want zijn persconferenties snap ik wel! We gaan het zien en wachten af, misschien dat de regels toch veranderen. 

Ik had het met mijn host family over de onduidelijkheid en zij denken dat de reden voor de onduidelijkheid heel simpel is: de overheid weet ook wel dat het eigenlijk nog niet kan (de aantallen liggen nog steeds erg hoog) maar ze willen mensen wat hoop geven.

Reacties

Reacties

Ada

Kan me voorstellen dat het niet gemakkelijk voor je is Emma- Sophie. Goed dat je uiteindelijk ook aan jezelf denkt en erover gesproken hebt.
Wat de kinderen betreft ook goed. Hoop dat het ten goede keert en je ook nog kunt genieten.

Ivonne

Weer heel leuk om te lezen, wat er allemaal gebeurd is! Ik hoop dat ik 17 juli een paar dagen naar london kan? Maar zo te lezen is er weinig hoop... Ik snap helemaal dat jou energie level zo laag is, vind het nogal wat wat er dan allemaal van jou verwacht word... Maar wel super sterk van je dat je het volhoud dat zegt toch wat over je persoonlijkheid... Het leuke lijkt me wel dat hij de kans krijgt om heerlijk door het lege cental london te fietsen, dus een beetje jaloers ben ik wel...
Hou je goed, en ik kijk nu alweer uit naar je volgende post...
Liefs Ivonne 😘

Angela Oude Voshaar

Respect Emma Sophie. Knap wat je allemaal doet, menigeen zou het bijltje erbij neergooien. Heb het idee dat Lizzie wel luistert en reageert op de zaken die je aangeeft.
Hou vol, komt goed.
Kanjer!!
Angela

Ronald

Hallo Emma Sophie Je hebt een behoorlijke taak gekregen lees ik. Inderdaad knap dat je dit allemaal doet. En dat in crisistijd. Ontspanning is superbelangrijk. Kun je as dinsdag meedoen met onze pubquiz??? Je bent zeeeeer welkom. Tot ziens YES!

jolanda

Fijn dat je nu weer wat ontspanning hebt, je doet het goed en het is zeker een hele leerschool waar je in je opleiding ook weer wat aan gaat hebben .

dikke kus

Angelique

Wat goed van je dat je het uit hebt gesproken waar je tegen aan loopt. Ik denk dat je host family het misschien ook wel had en voelde. Samen goede afspraken maken is heel goed. Je zult zien dat alles dan weer beter gaat. Hopelijk komt er snel weer een "normalere" tijd aan. Toppertje

Herman

Veel respect voor je. Een bijzonder pittige tijd voor je, dat is wel heel duidelijk nu. Blijf gezond, ook in je hoofd.

Gaby

Poeh, best zwaar allemaal! Vind je een kanjer👍
Veel succes en probeer ook te genieten😘👋

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!

Deze reis is mede mogelijk gemaakt door:

Travel Active